അയാളുടെ മനസ്സില് അപ്പോള് വൈക്കോല്ക്കൂനയ്ക്കടിയില് ഒരു തീപ്പൊരി നീറുന്നതുപോലെയിരുന്നു.
ഉച്ചയ്ക്ക് പന്ത്രണ്ട് മണിക്കുള്ള ഇടവേളയ്ക്ക് സ്കൂള് മുറ്റത്ത് കുട്ടികള് മേഞ്ഞുനടക്കുന്ന സമയത്താണ് അയാള് വീണ്ടും വന്നത്. ബെല്ലടിച്ച് കുട്ടികളെല്ലാം ക്ലാസിലേക്ക് കയറി, ബഹളം നിലച്ച് വരാന്ത ശൂന്യമാകുന്നതും കാത്ത് അയാള് ചുവരില് ചാരി പുറത്തുതന്നെ നില്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.